Heel langzaam naar San Julian

Donderdag 14 december 1972: 73 km

De wind die me ’s avonds had belet door te fietsen naar Piedra Buena (Goede Rots) was gaan liggen toen ik opstond en het duurde dan ook niet lang of ik had de rivier waaraan het stadje ligt – de Rio Santa Cruz – bereikt. Tanden gepoetst en gewassen. Voelde me niet al te onfris toen ik om ongeveer 9 uur de stoffige nederzetting binnen reed. In een hotel ontbeten: dubbele hoeveelheid brood en koffie, en van het toilet gebruik gemaakt. Voort enkele inkopen gedaan en aangezien er toen niets aanlokkelijks over was om nog langer te talmen, ging ik weer de stoffige wegen op. Want na nog enkele kilometers asfalt was het weer stof en gruis geblazen. Aan de oevers van de Rio Chico siësta gehouden. Er was inmiddels een stijve dwarswind opgestoken die bepaald niet voor een genoeglijke rit door vrijwel vlakke boomloze pampa’s zorgde. Overigens heb ik mijn lange afstands mentaliteit alweer geheel te pakken. Vandaag dus veel gezongen en in ’t algemeen gelukkig geweest met de wereld in het algemeen en mijzelf in het bijzonder. Vrij vroeg mijn tent op gezet en op mijn gasstel een pot soep met spaghetti gekookt. Opgewekt ingeslapen. (Foto nr. 52 genomen van Piedra Buena en nr. 53 van een klein vogeltje bij een watermolen).

Sth America bike trip0016

Vrijdag 15 december 1972: 36 km
Na opgewekt ingeslapen te zijn, vandaag slaperig gewekt door een huilende NW wind die de tent bijna van de grond blies. Een kop koffie gezet en toen vol goede moed op weg naar St Julian. De wind draaide echter tot pal Noord en wakkerde aan tot stormachtig. Moest trappen om heuvelaf te gaan, en remmen op heuvelop niet achteruit geblazen te worden. Veel gelopen, alhoewel gezeuld het juiste woord is. De laatste heuvel deed me de das om. Was het gloeiend zat. Gelukkig stond er een klein arbeider's huisje – een keet – precies aan de top en vanwege de winddruk stond het gehele geval wat scheef en paste het slot niet. Was leeg en stoffig, doch praktisch winddicht. Had nog één lucifer over, dus met de uiterste zorg mijn potje – jullie raden het al: spaghetti met soep, koffie toe – gezet en me toen tegen zonsondergang in mijn slaapzak gerold, in de goede hoop dat been dusdanige wind alleen maar af kan nemen.

Zaterdag 16 december 1972: 30 km
De wind was inderdaad afgenomen, doch blies nog uit dezelfde hoek. Vroeg op weg, om te voorkomen dat hij weer aan zou wakkeren voordat ik in San Julian aan zou komen. Was er al om half tien. In een hotel ontbeten en mezelf ingeboekt voor twee nachten. Een warme douche genoten en boodschappen gedaan. Vervolgens een siësta tot drie uur, en thans zit ik dit epistel te schrijven, terwijl ondertussen geïnterrogeerd wordt door de plaatselijke jeugd. Ook dit is een uiterst stoffig stadje, waarvan alleen de hoofdstraat geasfalteerd is. Had gehoopt het weekend 70 km verderop door te brengen, doch de storm van gisteren stak daar een stokje voor. De rest van de dag slapend, wandelend en etend door gebracht. ‘s Avonds naar een cowboyfilm geweest.

Zondag 17 december 1972: San Julian.
Gisteren geïnformeerd of er hier een protestantse godsdienst wordt gehouden, doch dit blijkt niet het geval te zijn. Laat op gestaan. Er staat nog steeds een stevige bries. Heb voor het volgende weekend – Kerstmis – de volgende twee mogelijkheden, die dan tevens de rest van de reis in Zuid Amerika bepalen: (1) Comodoro Rivadavia, weinig aantrekkelijk, centrum van de aardolie-industrie. (2) Sarmiento, tussen twee grote meren in een bergachtig landschap. Lokt me meer aan. Zal in Comodoro Rivadavia proberen contact op te nemen de R.I.L. in B.A. over de datum ban aankomst van de Safocean Adelaide. Als ik tijd genoeg heb en als ik Sarmiento haal voor het weekend, dan vervolg ik de route via Puerto Montt, Santiago, Mendoza richting B.A. en daarna schuin omhoog richting La Paz. Mocht ik minder tijd hebben dan kan ik óf van Comodoro Rivadavia doorfietsen naar B.A en dan richting Santiago en dan naar het noorden van Chili, óf via Sarmiento en Puerto Montt naar Santiago fietsen, dan per trein naar B.A. en dan van B.A. richting La Paz.Om her kort te maken: ik kan nog alle kanten op.Ik al deze brief pas in Comodoro Rivadavia kunnen posten, dus dan weet ik meer. Dit soort onzekerheid in de route ligt me erg goed.Uitgezonderd van het stuk door midden--Amerika ben ik nog praktisch nergens zeker van. Zondagavond.van 12 uur tot ongeveer 3 uur kaarten aan 't schrijven geweest. Daarna van uitputting enige uren geslapen en vervolgens in een klein restaurantje even verderop van een goede maaltijd genoten. Had er gisterenavond ook gegeten en de redelijke prijzen, gecombineerd met de kolossale hoeveelgheden voedsel werden ook vandaag weer waar gemaakt. Vanmiddag was het weer stormachtig, doch ik meende een richtingsverandering van de wind op te merken. Thans is het praktisch windstil. We zullen wel weer zien.