Liftend in de bergen van Chili

Zaterdag 2 December 1972

Wat is de wereld toch mooi! Ik zit hier op een terrasje aan een meer, hoog in de bergen van Chili, besneeuwde bergen en een groen meer, thans geteisterd door een stormachtige NW-wind. Heb de laatste drie dagen zo’n 40 foto’s gemaakt, dus dat bewijst wel hoe ánders het hier is. Doch laat ik de gang van zaken op chronologische volgorde afwikkelen.

De laatste brief op zondag geschreven en in Punta Arenas verstuurd. We kwamen op 29 November in Punta Arenas aan. Erg vroeg. Met een hele groep waren we op gebleven om de aankomst bewust bij te wonen. ‘t Was wel knap koud, zo vroeg in de morgen. Gingen om ongeveer 5 uur voor anker. Toen was de zon al op. ’t Stadje zag er aardig uit. Tegen de heuvels op gebouwd. Vuurland was in de verte zichtbaar. Vrij vlak. Om 7 uur ontbeten en daarna kwamen de havenautoriteiten aan boord. Ingeklaard door de immigratie- en medische beambten. Afscheid genomen van de vele vrienden aan boord en toen per sloep de wal op. De douane nam nogal wat tijd in beslag. Hier bleek al meteen dat geld een kopzorg gaat worden de eerste weken. In Chili hebben de toeristen twee problemen: 1. Per dag moet je $10 opmaken. Dit wordt gecontroleerd aan de grens als je het land verlaat. Voor studenten (in het bezit van een studentenkaart!) is dit US$ 5 en als je op een expeditie bent is het US $1. Aangezien ik van plan was om $3 per dag uit te geven is voor mij de aangewezen mogelijkheid om mijn onderneming tot expeditie geclassificeerd te krijgen. Voorlopig ben ik als student geclassificeerd en ik maak dus $5 per dag op, hetgeen overigens niet erg moeilijk is. Want hier komt probleem nr. 2: De US dollars (dat is hier de gewaardeerde valuta, en daar heb ik een massa travellerchequejes van) brengt in de bank 46 Escudo's op, doch als he er een particulier verkoopt, brengt hij ongeveer 350 Escudo's op, een duidelijk verschil dus. De prijzen in de winkels zijn op de tweede koers gebaseerd: een gewone fiets kost bijv. 20,000 Escudo's... Voor een persoon die zijn geweten meer laat gelden dan zijn maag, is de officiële koers echter de enige. Tegen $5 per dag geeft dat niet veel bezwaren. Aangezien mijn eerste bezoek aan Chili niet langer dan een week duurt (hoop ik) is de schade later wel weer in te halen. Tot zover de geldzaken.

Woensdag aankomst in Punta Arenas dus. In een hotel geboekt met nog twee jongens (lifters) van de boot. Door het stadje gekuierd. Opvallend weinig te koop. Alleen maar etenswaren en kleding. Een vriendelijke bevolking die erg levendig aandoet na de gesloten Australiërs. Veel indianenbloed, zo te zien. Loop er als een blonde Hollander wel te koop.

De volgende morgen vroeg op. Een grote wandeling gemaakt en een groot aantal foto's genomen. Voornamelijk typerende huizen en kinderen. Bij '
't Flotta Lauro kantoor kreeg ik het idee dat mijn fiets maandag aankomt, doch ben er niet zo zeker van. Besloot echter een uitstapje naar de Chileense fjordenkust te maken, en dan wel weer te zien. Vrijdagmorgen dus met rugzak vertrokken. Koffer met fietsonderdelen in het hotel achter gelaten. Liftend via Puerto Natales een gehucht met de mooie naam Cerro Castillo bereikt (=kasteel heuvel).

Over 't algemeen slechte wegen. Voor 't eerst sinds lange tijd weer in mijn tent geslapen. Er stond een harde wind. Een mooi plaatsje gevonden achter een paar bomen en aan de oever van een klein riviertje met heerlijk water. Even voor donker ingeslapen. Toen het weer licht werd, was 't koud. Mezelf goed ingepakt en de tent opgepakt.

Onderweg. Aanvankelijk een paar vlotte lifts. Doch toen kwam er geen verkeer meer langs en moest er gelopen worden. Heb bij elkaar zo'n 15 km gelopen. Wel winstgevend overigens: een uiterst mooie vogel gefotografeerd: donkergrijs met een oranje borst. En ook nog een kleinere uitgave van de condor.

De laatste lift die ik kreeg bracht me tot "hosteria Pehoe", hetgeen een klein eilandje met een soort hotel erop is. Aangezien de jongens die me de lift gaven, vanavond weer naar Puerto Natales terug gaan, heb ik besloten om met ze mee terug te gaan en daar de zondag te verblijven. De kaart waarop de diverse namen voorkomen die ik zojuist genoemd heb, zal ik met vier kaarten van Chili opsturen. Dat zijn dezelfde kaarten die ik zal gebruiken, dus dan kunnen jullie me goed volgen.

De bergen waar ik nu op uitkijk zijn uiterst grillig. Hoog in de bergen valt sneeuw. Verder voorlopig geen nieuws.