Eindelijk begint mijn fiesttocht!

Maandag 11 December 1972, Rio Gallegos

[Werd te 9 uur wakker. Direct naar de fietsenmaker. Fiets was gereed. Daarna naar 't hotel terug. Bagage gemonteerd: Fietstassen, slaapzak en tent achterop want ik heb geen voorrek kunnen kopen. Watertank aan de middenstang; een klein watertankje aan het stuur en een andere in mijn rugzak. De meeste kleren in de slaapzak. Fototoestel en andere dingen die ik onderweg vermag nodig te hebben in de rugzak. Mezelf met fiets en bepakking voor het hotelletje laten fotograferen. De versnelling paste niet, dus die werd met andere overtollige bagage naar Buenos Aires gestuurd. Nogmaals geprobeerd de R.I.L in B.A. op te bellen over de tijd van aankomst van de Safocean Adelaide, doch er was geen verbinding. Brief gepost en kaart van Patagonië en diverse voor mij nodeloze papieren. Goed bewaren s.v.p.

Te 12:00 me onderweg begeven. Wind achter. Geasfalteerde weg, die bovendien vrij vlak was. Dit duurde echter niet lang. Toen ik de brug over de Rio Gallegos over was begon het moeilijker te worden: wind schuin tegen en een slechte weg. Vrij vlak echter. Uiterst stoffig vooral vanwege de aanmerkelijke hoeveelheid vrachtauto's. Het waterverbruik was hoog. Het extra gewicht op de rug doet zich vooral in de handen en aan het zitvlak gevoelen. Vergeefs geprobeerd Rio Coyle te halen. Me vermoeid doch voldaan te rusten gelegd in een typische pampa-omgeving: vrijwel vlak, stug droog gras en slechts hier en daar was struikgewas. Geen tent op gezet. Avondmenu: honing en wijn (uit 't watertankje in de rugzak!) Dat was trouwens het eerste maal. Geen honger overigens. Afgelegd: Ongeveer 80 km.

Dinsdag 12 December 1972: 77 km

Bij zonsopkomst weer onderweg. Aanvankelijk was het vrij koud, doch daar kan ik me goed tegen kleden. Al gauw moesten regenjack, trui, haramaki, lange broek en lange onderbroek plaats maken voor een kort broekje en een open shirt. Bereikte de Rio Coyle net toen het warm begon te worden. Lekker gewassen in niet al te fris water. Wat niet betekent dat het warm was. De rivier daarna gevolgd tot Puerto Coyle, een gehucht met 4 huizen waarvan er één in vervallen staat verkeerde en een andere etenswaren verkocht. Water bij gevuld, wat eten in geslagen en op ’t strand geslapen. Toen weer terug op de stoffige wegen. Wist Lemarchand – een “roadhouse” – ruimschoots voor donker te halen. Mezelf aldaar op twee sandwiches, koffie en een sinaasappel getrakteerd. Even verderop langs de weg geslapen. Er stond een gure wind. Geen tent op gezet en mezelf vóór donker te rusten gelegd. Alles bij elkaar geen dag om ontevreden over te zijn gezien de slechte weg, harde wind dwarsin en een kurkdroge warmte. Over ’t algemeen veel vriendelijker mensen. Wordt meermalen een lift aan geboden. Veel getoeter en gewuif. Helaas ook veel stof. De dag begonnen met zere billen en handpalmen, doch dat ging geleidelijk (gelijdelijk?) over.

Woensdag 13 December 1972: 89 km

De wind draaide een paar keer radicaal gedurende de nacht, zodat ik me met de om me heen geslagen tent en al om moest draaien, om niet bloot gewaaid te worden. Alles bij elkaar een gure nacht. Vrij lang in de morgen door geslapen. Na ongeveer 20 km bij een watermolentje gewassen. Heerlijk. Foto nr. 51 genomen. Vlak hierna kwam een aangename verrassing: een weg in aanleg. Gesloten voor het overige verkeer, doch, en juist daardoor, ideaal voor mij. Over ’t algemeen een prachtig glad weg oppervlak en zelfs hele stukken geasfalteerd. De wind was guur en hard en grote wolken hielden de zon doorgaans verborgen. De wind kwam dwarsin en som schuin van achteren, dus er kon soms lekker hard gescheurd worden. Jammer dat er dan geen versnelling op zit. Trouwens ook wanneer kleine, steile heuveltjes beklommen moeten worden. 14 Km voor Piedra Buena achter een zandheuvel gekampeerd. Tent opgezet vanwege de dreigende lucht en de ervaringen van gisterennacht. Een pot soep met spaghetti gekookt. Vergenoegd te kooi.