Liftend naar Puerto Natales

Een dag vol gebeurtenissen achter de rug. De jongens die me om zes uur gisterenavond op zouden pikken bleken al om half zes vertrokken te zijn. Dus weer aan 't liften geslagen. Kreeg na een wandeling van ongeveer 4 km een lift. Lite me bij 't kruispunt ten noorden van Lago Sarmiento (hemelsblauw meer) afzetten en dacht het nog voor donker tot Lago Azul te brengen. Geen verkeer en ook geen fut om de hele afstand te lopen; halverwege bij een meertje met redelijk schoon water mijn tent op geslagen. Kampvuurtje gemaakt, vlak voor de tent, want er stond een stevige wind. Spagghetti gekookt en een kop bouillonsoep. Te kooi. Uitgeslapen, want 't was zondag. Een kopje zwarte koffie als ontbijt genuttigd. Besloten mijn boeltje op te pakken en terug te liften naar Puerto Natales. Zeker 15 km gelopen. Volkomen uit gedroogd onder een doornenstruikje een siesta gehouden. Moest sterk aan Hagar denken en aan het feit dat 't vandaag zondag was. De Bergrede in het Spaans gelezen, en toen het Onze Vader in het Nederlands gebeden. Stond op, pakte mijn rugzak en wilden hem net op mijn rug gooien, toen er een auto aankwam. Soms denk ik weleens dat de hele wereld om mij heen georganiseerd wordt om mij op mijn wenken tye bedienen. Tot overmaat van vreugd zaten er twee vrienden van de Achillo Lauro achter op de truck, die stopte en ons tot Cierro Castillo bracht. Aldaar met z'n drieën een stevige maaltijd genuttigd. Kon wel lijden na twee dagen praktisch zonder uitgaven. Daarna in mijn eentje richting Puerto Natales opgewandeld. Zij gingen via een landweg naar Argentinië. Eén van hen was twee dagen geleden al even de grens over geweest en kon melden dat er niet gecontroleerd werd hoeveel geld je op gemaakt hebt. Goed nieuws dus. Vol goed moed door een schoon landschap gewandeld. Begin goed aan de rugzak te wennen.Was van plan bij 't eerste het beste riviertje kamp op te slaan, doch kreeg al een lift voor het zover was. Achter op een vrachtwagen naar Puerto Natales gereden. Ontmoette daar een jonge Chileen, die ik eergisteren een kop koffie had aan geboden nadat we samen een eind hadden gelift. Hij wees me nu de weg naar een schappelijk onderkomen voor de nacht. Me met heerlijk warm water gewassen. Zit thans bij het genot van een paar heerlijke koppen, een gezellig muziekje en een knus open haardvuur dit epistel te schrijven, terwijl buiten de gure wind door de stoffige straten raast. (Even terzijde: ik zit mijn dagboek ongeveer 47 jaar later in een gezellige tent in Darwin onder het genot van een lekker kopje koffie in te tikken, terwijl het buiten warm, zeg maar gerust heet, is maar hier binnen is het heerlijk koel)

Nog enkele observaties: winkels zijn bijna uitverkocht, vanwege de recente vrachtwagenchauffeursstaking. Vanmiddag bijv. geen melk bij de koffie, en geen boter bij het brood en geen aardappels bij het vlees. Foto nr. 33 (komt later) toont een lange rij kooplustigen in Punta Arenas voor een van de winkels die net een voorraad aardappels had ontvangen. Vandaag één foto: de twee medelifters achter in de truck; zal wel bewogen zijn.De meeste koeien die hier rondlopen zijn Fries stamboekvee! Veel paarden in de weiden, want die zijn hier een belangrijk middel van vervoer. Enorme slechte wegen. Een apart soort gruis: rond geslepen als stene op het strand doch vol met krassen: moraine-puin, komt van de gltschers. In het algemeen een woest landschap met praktisch geen toeristen en een weelde aan toeristenattracties. Deze tijd van het jaar valt hier praktisch geen regen doch de gure wind blijft doorwaaien. De winters zijn koud met veel sneeuw. 'Ligt op dezelfde breedte als Nederland doch dat betekent op het zuidelijk halfrond een veel kouder klimaat vanwege de nabijheid van Antartica en de afwezigheid van de Warme Golfstroom.

Dat was het voor deze week. Hoop in de volgende brief onderweg op de fiets te zijn.

P.S. Stuur geen post naar Chillán, maar in plaats daarvan naar Buenos Aires. Meer nieuws volgt.